|
 |
|
|
|
Declaradas Parque Nacional por mor da súa riqueza faunística e botánica así como polo seu fondo mariño, as Cíes son tamén un enclave paisaxístico e histórico de grande interese.
|
|
Paraíso natural
O arquipélago das Cíes protexe a entrada da ría de Vigo dispóndose de norte a sur con 3 illas principais e unha serie de illotes menores. As dúas illas principais, Monteagudo e O Faro, están unidas por unha barra areosa resultado da acción das correntes mariñas.
A costa oeste das illas Cíes caracterízase pola altitude e dureza dos seus cantís e furnas, en contraposición coa costa leste, definida por abas que descenden ata praias de fina area.
Na illa de Monteagudo resalta o sistema dunar de Figueiras-Mixueiro, desde o que se accede cara ao norte ao Faro de Monteagudo ou do Peito, onde existe un observatorio de aves. De volta para a illa do Faro encóntrase a formación sedimentaria da Barra de Rodas, que xungue as dúas illas, e a extensa e bela lagoa dos Nenos. Camiño ao sur arríbase ao observatorio de aves do Alto da Campá e ao Faro de Cíes. Un centenar de metros para abaixo localízase o Faro da Porta, preto do castro de As Hortas.
O castro das Hortas é o vestixio do antigo poboamento celta das illas Cíes. De alto interese arqueolóxico, moitas das pezas descobertas pódense ollar no Museo de Pontevedra e no Pazo de Castrelos de Vigo. Tamén na illa do Faro se conservan os restos dun mosteiro fundado no Reino Galaico-Suevo, vítima de sucesivos saqueos por viquingos e piratas ingleses como Sir Francis Drake. Actualmente é a sede do Centro de Interpretación.
As illas Cíes contan cos servizos de Cruz Vermella, teléfono, bar, restaurante, policía e unha oficina de información turística. Na illa do Faro encóntrase o único aloxamento das Cíes, o parque de campismo, ao que acceden numerosos visitantes desde Semana Santa ata finais do verán por transporte marítimo desde os portos de Vigo, Baiona e Cangas.
|
|
Fauna e flora
Xunto coas colonias de Cabo Vilán, medran nas illas Cíes as poboacións máis importantes de Galicia da rara Camariña (Corema album). Outras especies botánicas de interese son o Tomelo Bravo (Helicrysum picardii virescens) e a Viola (Kittaibelliana var. Henriquesii), ambas as dúas endemismos galaico-portugueses.
O Parque Nacional das Illas Cíes conta como reserva de aves mariñas coa maior colonia do sur de Europa de Gaivota Patiamarela (Larus Cachinnans), 2.000 parellas, e de Corvo Mariño Cristado (Phalacrocorax aristotelis) con 1.000 parellas. Outras numerosas especies de aves encontran nas illas o seu hábitat ideal, tanto por causa do seu despoboamento como pola benignidade do clima, de precipitacións escasas e temperaturas tépedas.
O espazo intermareal e os fondos submariños das Cíes son extraordinariamente ricos en fauna e flora. Nas súas cristalinas e atlánticas augas áchanse mariscos como o Percebe (Pollicipes cornucopia), o Boi (Cancer pagurus) ou a Nécora (Necora puber). Son remarcables a grande cantidade existente de esponxas, gorgonias, poliquetos e moluscos, destacando tamén os exemplares de Ourizos (Paracentrotus lividus), das Estrelas de Mar (Asterias rubens e Marthasterias glacialis), e o Polbo (Octopus vulgaris).
|
|
|


|